Strona główna / Blog / Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe i ZUS. Art. 116 Ordynacji podatkowej
Za zaległości podatkowe i składkowe spółki z o.o. członek zarządu odpowiada całym swoim majątkiem na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej, stosowanego odpowiednio do składek ZUS. Warunkiem jest bezskuteczność egzekucji z majątku spółki oraz to, że termin płatności zobowiązania upływał w czasie pełnienia funkcji. O odpowiedzialności orzeka organ w drodze decyzji, a ciężar wykazania przesłanek zwalniających spoczywa na członku zarządu.
Mechanizm jest podobny, ale różnice mają praktyczne znaczenie. Po pierwsze, o odpowiedzialności podatkowej orzeka organ (naczelnik urzędu skarbowego, ZUS) decyzją, a spór toczy się przed sądami administracyjnymi albo, w sprawach składkowych, przed sądem ubezpieczeń społecznych. Po drugie, katalog obron jest szerszy o wskazanie mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości w znacznej części. Po trzecie, nie ma tu przesłanki braku szkody, znanej z art. 299 k.s.h., na którą można powołać się w procesie cywilnym. Organ nie może odstąpić od orzeczenia o odpowiedzialności z powodów słusznościowych, jeżeli przesłanki są spełnione (por. wyrok WSA w Lublinie z 28.09.2012 r., I SA/Lu 769/11).
Dwie pozytywne: zaległość podatkowa (składkowa) spółki z terminem płatności upływającym w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu (art. 116 § 2 Ordynacji podatkowej) oraz bezskuteczność egzekucji z majątku spółki, w całości lub w części. Bezskuteczność egzekucji organ może wykazać każdym prawnie dopuszczalnym dowodem, niekoniecznie postanowieniem o umorzeniu egzekucji (tak m.in. wyrok WSA w Gliwicach z 24.11.2020 r., I SA/Gl 983/20).
Art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej przewiduje trzy drogi:
Konstrukcja przepisu kładzie akcent na aktywność strony: to członek zarządu „ma wykazać” przesłanki zwalniające (tak WSA w Warszawie w wyroku z 8.05.2015 r., V SA/Wa 2854/14). Subiektywne przekonanie o dobrej kondycji spółki nie wystarczy do wykazania braku winy (wyrok WSA w Warszawie z 17.05.2011 r., III SA/Wa 1911/10). Odpowiedzialność nie powinna natomiast obciążać osoby, która nie miała już wpływu na złożenie wniosku, gdy przesłanki upadłości zaistniały po ustaniu funkcji (por. wyrok WSA w Warszawie z 26.06.2018 r., III SA/Wa 3422/17).
Postępowanie wszczyna organ z urzędu, zwykle po umorzeniu egzekucji przeciwko spółce. Członek zarządu jest stroną: ma prawo wglądu w akta, składania dowodów i wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji. W praktyce o wyniku sprawy decyduje inicjatywa dowodowa na wczesnym etapie, w tym wniosek o dowód z opinii biegłego co do momentu niewypłacalności oraz kompletna dokumentacja finansowa spółki. Od decyzji przysługuje odwołanie, a następnie skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego (w sprawach ZUS odwołanie do sądu powszechnego).
ZUS wydał decyzję przenoszącą na byłego prezesa odpowiedzialność za składki z okresu 18 miesięcy. Analiza wykazała, że w połowie tego okresu prezes złożył skutecznie rezygnację, a spółka popadła w niewypłacalność już po jego odejściu. Decyzję zaskarżono co do całości okresu, wskazując dodatkowo mienie spółki pominięte w egzekucji. Sąd uchylił decyzję w przeważającej części. Przykład na podstawie typowych spraw.
Nie. Najpierw musi wykazać bezskuteczność egzekucji z majątku spółki i wydać decyzję o odpowiedzialności osoby trzeciej po przeprowadzeniu postępowania.
Tak, przepis stosuje się odpowiednio do składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne oraz fundusze pozaubezpieczeniowe.
Tak, jeżeli wskazane mienie realnie istnieje i pozwala zaspokoić zaległości w znacznej części. Wskazanie iluzoryczne nie wystarczy.
Może chronić, jeżeli we właściwym czasie otwarto postępowanie restrukturyzacyjne albo zatwierdzono układ w postępowaniu o zatwierdzenie układu.
Każda sprawa z zakresu odpowiedzialności zarządu wymaga analizy dokumentów i kalendarza zdarzeń. Skontaktuj się z kancelarią, omówimy Twoją sytuację i możliwe kroki.
Skontaktuj się z kancelariąNiniejszy artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Nie stanowi porady prawnej ani opinii prawnej i nie może zastąpić indywidualnej analizy konkretnej sprawy przez adwokata. Stan prawny i orzecznictwo mogą ulec zmianie po dacie publikacji. Kancelaria nie ponosi odpowiedzialności za skutki działań podjętych wyłącznie na podstawie treści artykułu, bez zasięgnięcia indywidualnej porady prawnej. Lektura artykułu nie jest równoznaczna z nawiązaniem relacji klient kancelaria.